Puls Žwiata
Wtorek, 25 wrzeÂnia 2018www.puls-swiata.pl
Puls Žwiata


RAPORT: Birma

UCHOD┼╣CY W POLSCE

NORYLSK: Miasto-widmo

KINO AFGANISTANU

Cenzura Internetu w Chinach

Mały Tybet w Nepalu

ARGENTYNA: Okruchy dyktatury

Strefa Kultury:
Literatura

Teatr

Kino

Muzyka

Wystawa

Kanon

BIBLIOTEKA:
LINKI

KSIĄŻKI

DOKUMENTY

GALERIA FOTO

 
ZALOGUJ

STREFA KULTURY - Kino

PULS ŚWIATA POLECA (ROK 2004):
PULS ŚWIATA POLECA (ROK 2004): 1
"W┼éadca Pier┼Ťcieni", fot. Warner.
PULS ŚWIATA POLECA (ROK 2004): 2
mat. SPI-nka.
PULS ŚWIATA POLECA (ROK 2004): 3
"Wzg├│rze nadziei", fot. Forum Film.
PULS ŚWIATA POLECA (ROK 2004): 4
"Ogr├│d rozkoszy ziemskich", fot. Gutek Film.
PULS ŚWIATA POLECA (ROK 2004): 5
"Dr├│┼╝nik", fot. Best Film.
PULS ŚWIATA POLECA (ROK 2004): 6
"Powr├│t", fot. Gutek Film.
PULS ŚWIATA POLECA (ROK 2004): 7
„Ladykillers, czyli zab├│jczy kwintet”, fot. Forum Film.
PULS ŚWIATA POLECA (ROK 2004): 8
"Shrek 2", fot. UIP Polska.
PULS ŚWIATA POLECA (ROK 2004): 9
"Fahrenheit 9.11", fot. Kino Świat.
PULS ŚWIATA POLECA (ROK 2004): 10
"Osada", fot. Forum Film.
PULS ŚWIATA POLECA (ROK 2004): 11
"Zakochany bez pami─Öci", fot. SPInka.
PULS ŚWIATA POLECA (ROK 2004): 12
"Noi Albinoi", fot. Best Film.
PULS ŚWIATA POLECA (ROK 2004): 13
"Przed zachodem słońca", fot. Warner.
"W┼üADCA PIER┼ÜCIENI. POWR├ôT KR├ôLA", "WZG├ôRZE NADZIEI", "MI─śDZY S┼üOWAMI", "OGR├ôD ROZKOSZY ZIEMSKICH", "DR├ô┼╗NIK", "POWR├ôT", „LADYKILLERS - czyli zab├│jczy kwintet”, "SHREK 2", "FAHRENHEIT 9.11", "OSADA", "ZAKOCHANY BEZ PAMI─śCI", "Z┼üE WYCHOWANIE", "NOI ALBINOI", "PRZED ZACHODEM S┼üO┼âCA"...

"W┼éadca Pier┼Ťcieni. Powr├│t Kr├│la. " - Re┼╝. Peter Jackson. W kinach od 1 stycznia.   

Wspania┼ée zwie┼äczenie filmowej trylogii, opartej na znanej ksi─ů┼╝ce "W┼éadca Pier┼Ťcieni" J.R.R. Tolkiena. Film, kt├│rego producentem, wsp├│┼éautorem scenariusza i re┼╝yserem jest Peter Jackson, opowiada histori─Ö epickiej wyprawy – nie b├│jmy si─Ö tego s┼éowa – w g┼é─ůb cz┼éowiecze┼ästwa... Z ca┼é─ů palet─ů charakterystycznych dla┼ä znak├│w rozpoznawczych takich jak: bohaterstwo, rywalizacja, lojalno┼Ť─ç, po┼Ťwi─Öcenie, ale i co najwa┼╝niejsze, zw┼éaszcza w finale – bezradno┼Ť─ç. „Nie do nas wszak nale┼╝y Pier┼Ťcie┼ä”...

„Minione siedem lat mojego ┼╝ycia sp─Ödzi┼éem na pisaniu, re┼╝yserii i produkcji filmowej trylogii W┼éadca Pier┼Ťcieni. By┼éa to wyczerpuj─ůca podr├│┼╝, podobna do tej, jaka sta┼éa si─Ö udzia┼éem naszych fikcyjnych bohater├│w, Froda i Sama; niewiele by┼éo czasu na sen, nie by┼éo czasu na normalne ┼╝ycie, by┼éy te┼╝ dni, gdy wszyscy zastanawiali┼Ťmy si─Ö, czy uda nam si─Ö dotrwa─ç do ko┼äca. Profesor Tolkien napisa┼é kiedy┼Ť: - Kocio┼é opowie┼Ťci nie przestaje si─Ö warzy─ç, ca┼éy te┼╝ czas trzeba dodawa─ç do niego nowe fragmenty, zar├│wno te dobre jak i nienajlepsze” – wyznaje  Peter Jackson. Nie doszukujmy si─Ö „tych nienajlepszych fragment├│w” – zar├│wno w finale, jak i w ca┼éej trylogii!


„Wzg├│rze nadziei” -Re┼╝. Anthony Minghella. W kinach od 6 lutego.


Kino popularne, powsta┼ée na podstawie debiutanckiej powie┼Ťci Charlesa Fraziera pod tym samym tytu┼éem, a jako┼Ť nieszablonowo m├│wi─ůce o wielkiej wojence i o wielkiej mi┼éo┼Ťci. Jest wojna secesyjna. Inmam (Jude Law), raniony w bitwie ┼╝o┼énierz wojsk Konfederacji, w─Ödruje ze szpitala wojskowego w rodzinne strony, by po┼é─ůczy─ç si─Ö z kobiet─ů, kt├│r─ů pokocha┼é - Ad─ů (Nicole Kidman). W w─Ödr├│wce tej nieod┼é─ůcznie towarzysz─ů mu wspomnienia zaledwie kilku chwil razem sp─Ödzonych; Inmam ma te┼╝ ze sob─ů kilka pami─ůtek i list├│w od Ady, utwierdzaj─ůcych go w przekonaniu, ┼╝e to, co czuje, jest jak najbardziej odwzajemnione...            


Tym wszystkim, kt├│rzy wierz─ů w sens tzw. „sprawiedliwych wojen”, film ten mo┼╝e zupe┼énie znienacka podszepn─ů─ç, ┼╝e wojna to jednak zawsze, po ka┼╝dej ze stron - piek┼éo! Brutalno┼Ť─ç. Chaos. Spryt... A jedynym rozs─ůdnym gestem „wobec niej” jest Dezercja... Tak┼╝e, skutki wojen rzadko bywaj─ů pozytywne - tak dla ca┼éych narod├│w, jak i „bosych, niemych s┼éuchaczy Historii”... To pierwsze,  mocne wyr├│┼╝niki tego dzie┼éa. W┼Ťr├│d jego bohater├│w pr├│┼╝no by szuka─ç dzielnych ┼╝o┼énierzy... Bohaterzy „Wzg├│rza nadziei” to kobiety, dzieci, starcy niezdolni do walki, dezerterzy i poka┼║na „banda do ko┼äca zdemoralizowanej reszty narodu”...     


Drugim, znacz─ůcym wyr├│┼╝nikiem jest kolejna wielka („a inna”) kreacja Kidman. Tu jest to Kidman nie┼Ťmia┼éa, niewinna, nawet troch─Ö niezdarna - ucz─ůca si─Ö dopiero ┼╝ycia, cho─ç w wielu scenach, po prostu zn├│w szlachetnie pi─Ökna. Mi┼éo podpatrywa─ç, jak ta aktorka wyrasta w┼éa┼Ťnie na jedn─ů z najwi─Ökszych swej epoki... 


„Mi─Ödzy s┼éowami ” - Re┼╝. Sofia Coppola. W kinach od 20 lutego.


Dwoje Amerykan├│w w Tokio. On (Bill Murray) to popularny, acz starzej─ůcy si─Ö aktor, kr─Öc─ůcy tu reklam├│wki. Ona (Scarlett Johansson) to m┼éodziutka „┼╝ona zapracowanego m─Ö┼╝a”, pozostawiona tu sama sobie. Pewnego dnia ich drogi si─Ö przetn─ů...


B─Ödzie sporo autentycznej zabawy, ale i sporo naturalnego smuteczku, jak to w takich razach bywa... Uwaga na nieco zblazowanego Murray’a  i „szar─ů myszk─Ö” Johansson w rewelacyjnej formie!


Sofia Coppola ma dar wyj─ůtkowo subtelnego, troch─Ö sennego, opowiadania historii podszytych jakby nie by┼éo niema┼éym smutkiem. Jest te┼╝ re┼╝yserem wyczulonym na d┼║wi─Ök, na muzyk─Ö, ale i na... cisz─Ö... Wszystko to pokaza┼é ju┼╝ jej debiut - „Przekle┼ästwa niewinno┼Ťci”. ┼üadnie udowadnia to teraz „pomi─Ödzy s┼éowami”...  


Je┼Ťliby szuka─ç jakiej┼Ť (mo┼╝e troch─Ö dziwnej?) metafory jej kina (bo Coppola ma ju┼╝ sw├│j charakter pisma) - nazwa┼ébym to „porann─ů opowie┼Ťci─ů za mgie┼ék─ů”...


I cho─ç jej „Mi─Ödzy s┼éowami” to jeszcze nie „Spragnieni mi┼éo┼Ťci”  Wong Kar –Waia,  warto, naprawd─Ö warto poleci─ç t─Ö histori─Ö i - co r├│wnie wa┼╝ne - warto z wielk─ů nadziej─ů wyczekiwa─ç jej historii nast─Öpnych. Kiedy┼Ť, ona w┼éa┼Ťnie, troch─Ö od niechcenia, niewinnie, niepozornie  mo┼╝e „┼éupn─ů─ç” histori─Ö prawdziwie pot─Ö┼╝n─ů...  


„Ogr├│d rozkoszy ziemskich” -Re┼╝. Lech Majewski. W kinach od 12 marca. 


Przejmuj─ůca, skromna - bo rozpisana tylko na dwa g┼éosy - opowie┼Ť─ç o tym, jak bardzo chce si─Ö czerpa─ç z ┼╝ycia („dotyka─ç ┼╝ycia”), gdy to nieuchronnie ju┼╝ si─Ö ko┼äczy, i jeszcze o tym, jak bardzo nie mo┼╝na sobie poradzi─ç z utrat─ů tej jedynej ukochanej osoby...      


Lech Majewski dokona┼é kinowej adaptacji swojej powie┼Ťci „Metafizyka” zmieniaj─ůc nieco konstrukcj─Ö i niekt├│re detale historii, w pe┼éni zachowuj─ůc jej charakter.


G┼é├│wni bohaterzy „Ogrodu...” to Luis i Bea, a tak┼╝e... spokojna, dostatnia Wenecja... On, in┼╝ynier okr─Ötowy, rejestruje kamer─ů video ka┼╝d─ů chwil─Ö sp─Ödzon─ů razem z Be─ů. Ona, zafascynowana malarstwem Hieronima Boscha, pr├│buje zg┼é─Öbi─ç zagadki ┼╝ycia ukryte z obrazie „Ogr├│d rozkoszy ziemskich” Boscha. Bea wie, ┼╝e ma na to coraz mniej czasu...


Majewski re┼╝yseruje w teatrze, operze i kinie. Jest te┼╝ poet─ů, prozaikiem i malarzem. Pracuje g┼é├│wnie za granic─ů. Z pocz─ůtkiem lat 80. przygotowa┼é w Londynie przegl─ůd polskiego kina zatytu┼éowany „Uczniowie Wojciecha Hasa”. Znamienne -  najnowszym swoim dzie┼éem pi─Öknie udowadnia, ┼╝e oto sam jest „Uczniem Mistrza Hasa Najpilniejszym.” (...)


Kiedy „Ogr├│d rozkoszy ziemskich” pokazano na festiwalu w Uherskich Hradistach, zosta┼é tam wybrany przez widz├│w do tr├│jki film├│w, kt├│re chcieliby zobaczy─ç jeszcze raz. W tej tr├│jce znalaz┼éy si─Ö te┼╝ klasyki: „Si├│dma piecz─Ö─ç” Bergmana i „Viridiana” Bunuela. To wiadomo┼Ť─ç tylko pozornie nie maj─ůca nic wsp├│lnego ze wszystkim tym, co powy┼╝ej...


„Dr├│┼╝nik” -Re┼╝. Tom McCarthy. W kinach od 19 marca.


Ameryka┼äskie kino niezale┼╝ne (czyli dzi┼Ť „bardziej Norwegia, S┼éowacja...” ) nagrodzone ju┼╝ wieloma wyr├│┼╝nieniami, wa┼╝nymi dla tego gatunku (m.in.: Independent Spirit Awards, Festiwale: Sundance, San Sebastian). Debiut re┼╝yserski McCarthy’ego - tak┼╝e autora scenariusza. „Ma┼éy film o wielkim sercu” - napisano w „Minneapolis Star Tribune”. Rzeczywi┼Ťcie, film skromniutki i prosty, rozpisany tym razem na trzy g┼éosy, a jako┼Ť przecie┼╝ „wielki”...


„Dr├│┼╝nik” to opowie┼Ť─ç o spotkaniu, gdzie┼Ť w malutkiej miejscowo┼Ťci Newfoundland (z opuszczon─ů stacyjk─ů kolejow─ů...) tr├│jki ludzi, kt├│rzy z w┼éasnych wybor├│w, albo „cudzych wyrok├│w” ┼╝yj─ů na marginesie tzw. „prawdziwego, pe┼énego ┼╝ycia”... I specjalnie nie maj─ů ochoty si─Ö ze sob─ů spotka─ç.


Karze┼é Fin nie za bardzo lubi towarzystwo ludzi. Woli towarzystwo poci─ůg├│w... Olivia, samotna malarka, po ┼Ťmierci swego synka i rozpadzie swego ma┼é┼╝e┼ästwa te┼╝ raczej „ucieka od ┼╝ycia”. Wreszcie - Joe, opiekuj─ůcy si─Ö chorym ojcem sprzedawca hot-dog├│w (po ojcu zreszt─ů przejmuj─ůcy budk─Ö na k├│┼ékach z hot-dogami) najbardziej spragniony jest towarzystwa. Cho─ç to jemu mo┼╝e w┼éa┼Ťnie najbardziej ┼╝ycie przecieka przez palce...


„W czasie, kiedy pisa┼éem scenariusz, osoba mi bliska by┼éa bardzo chora. By┼éa ci─ůgle m┼éoda, energiczna, lecz zaczyna┼éa zamyka─ç si─Ö w sobie. Podj─Ö┼éa decyzj─Ö, aby nie pozwoli─ç ludziom z zewn─ůtrz zagl─ůda─ç w jej ┼Ťwiat, ani nie chcia┼éa wychodzi─ç na zewn─ůtrz. Po prostu od┼é─ůczy┼éa si─Ö. Widzia┼éem, ┼╝e czuje si─Ö fatalnie w swej wybranej samotno┼Ťci. By┼éa ofiar─ů swojej w┼éasnej decyzji wy┼é─ůczenia si─Ö ze ┼Ťwiata, kt├│ry dotkliwie j─ů zrani┼é. Zda┼éem sobie wtedy spraw─Ö, ┼╝e ludzie bardzo cz─Östo tak post─Öpuj─ů na r├│┼╝nych poziomach. Kiedy czasy s─ů z┼ée, chcemy, aby zostawiono nas w spokoju. Powstaje pytanie: jak d┼éugo mo┼╝emy przetrwa─ç samotnie?” - wyznaje McCarthy. McCarthy wiedzia┼é, po co robi ten film...


„Powr├│t” -Re┼╝. Andriej Zwiagincew. W kinach od 19 marca. 


Z┼éoty Lew w Wenecji. Debiut 39-letniego Zwiagincewa - kolejny dow├│d na to, ┼╝e do opowiadania prawdziwie pe┼énych, pi─Öknych i m─ůdrych a bezpretensjonalnych historii trzeba najzwyczajniej „urosn─ů─ç”, a potem dopiero „sobie zadebiutowa─ç”... Film opowiada prost─ů histori─Ö dw├│ch nastoletnich ch┼éopc├│w, kt├│rych ojciec niespodziewanie powraca do domu po 12 latach nieobecno┼Ťci. Ju┼╝ nast─Öpnego dnia po powrocie zabiera syn├│w na kilkudniow─ů wycieczk─Ö na opuszczon─ů wysp─Ö. Ta wycieczka stanie si─Ö naturalnym i oczywistym punktem wyj┼Ťcia do spotkania, do poznawania si─Ö wzajem, przyczyni si─Ö te┼╝ do nieoczywistego, zaskakuj─ůcego, dramatycznego i ostatecznego rozstania...


Znaczenie tego filmu wybiega poza osobiste relacje ojciec-synowie, znaczenie tego filmu czai  si─Ö gdzie┼Ť nawet poza filmem i genialnym plakatem do tego filmu... Niecz─Östy to przypadek we wsp├│┼éczesnej kinematografii. W wywiadach, re┼╝yser unika odpowiedzi o to znaczenie, o tropy... „O tym, co najwa┼╝niejsze si─Ö nie m├│wi, to si─Ö wskazuje i takie by┼éo moje zamierzenie w tym filmie”.    


„Ladykillers, czyli zab├│jczy kwintet” - Re┼╝. Joel i Ethan Coen. W kinach od 18 czerwca.


Dobre kino „czarno-zabawne” do jakiego przyzwyczaili ju┼╝ nas bracia Coen... W „Cz┼éowieku, kt├│rego nie by┼éo” (2001) tylko na chwil─Ö troch─Ö bardziej posmutnieli. A teraz zn├│w w pierwszym rz─Ödzie inteligentnie ┼╝ongluj─ů (cz─Östo czarnym) humorem... Klasycznie angielskie „Jak zabi─ç starsz─ů pani─ů” wg Williama Rose swobodnie, z lekko┼Ťci─ů i - co najwa┼╝niejsze - z powodzeniem przenosz─ů na Po┼éudnie Stan├│w Zjednoczonych!


Podaj─ůcy si─Ö za profesora niejaki Goldhwait Higginson Dorr (Tom Hanks) planuje skok na kasyno. W tym celu kompletuje specyficzny gang, do kt├│rego zaprasza: porywczego (m┼éodzie┼äczego) czarnosk├│rego sprz─ůtacza w kasynie, rozmownego (w sile wieku) specjalist─Ö od materia┼é├│w wybuchowych (ze swoj─ů wybrank─ů - g├│ralk─ů oraz chorymi jelitami...), ma┼éom├│wnego (ze Wschodu) specjalist─Ö od podkop├│w, oraz „klasycznie ameryka┼äskiego” - osi┼éka-przyg┼éupa. Panowie wynajmuj─ů piwnic─Ö w domu naprzeciwko kasyna u czarnosk├│rej starszej pani Munson. Zaczynaj─ů dr─ů┼╝y─ç tunel. Oficjalnie, odbywaj─ů tam pr├│by zespo┼éu muzyki dawnej.


W pewnym momencie starsza pani staje si─Ö przeszkod─ů w dotarciu do wielkiej kasy. Cho─ç tak naprawd─Ö, owe przeszkody zaczynaj─ů si─Ö mno┼╝y─ç w ka┼╝dym z pan├│w...


Du┼╝o naturalnego ┼Ťmiechu. Najwi─Öcej, najwy┼╝szej pr├│by, chyba, w scenach spotka┼ä pani Munson z miejscowymi str├│┼╝ami prawa... Jak┼╝e ┼Ťwietnie spuentowanych! (...) No i Hanks zn├│w, z zupe┼énie now─ů twarz─ů. Wystarczy? Tak. I to na d┼éu┼╝ej ni┼╝ na wakacje...


„Shrek 2” - Re┼╝. Conrad Vernon, Andrew Adamson, Kelly Asbury. W kinach od 2 lipca.


Shrek i Fiona wracaj─ů z podr├│┼╝y po┼Ťlubnej do siebie - na bagno... I na zaproszenie rodzic├│w Fiony udaj─ů si─Ö zaraz (cho─ç nie bez obaw Shreka...) z wizyt─ů do ich zamku w Kr├│lestwie Zasiedmiogrodu. Udaj─ů si─Ö, ma si─Ö rozumie─ç, z przyjacielem gadu┼é─ů-Os┼éem... W szcz─Ö┼Ťliwym i bogatym Zasiedmiogrodzie spotkaj─ů nie zawsze przyja┼║nie nastawionych „nowych bohater├│w z dobrze znanych bajek”, m.in.: Wr├│┼╝k─Ö (co to chcia┼éaby „troch─Ö namiesza─ç” w szcz─Ö┼Ťciu Shreka i Fiony), Ksi─Öcia z bajki (co to si─Ö kiedy┼Ť troch─Ö sp├│┼║ni┼é na spotkanie z Fion─ů...), Kota w butach, ┼Üwinki, Pinokia i Ciastoludka... Zn├│w b─Ödzie g─Östo do przyg├│d i wyzwa┼ä, epizod├│w i gag├│w. I muzyki... I zn├│w sko┼äczy si─Ö w wszystko szcz─Ö┼Ťliwie, i jak to w Shreku ju┼╝ bywa┼éo - standardowo i niestandardowo jednocze┼Ťnie... Bo Shrek to przecie┼╝ taka prawdziwie postmodernistyczna historia - pojemny kocio┼é i mix tego, co od zawsze w bajkach i tego, co w┼éa┼Ťnie obok nas...


Shrek nr 1 przeszed┼é ju┼╝ do historii kina, nie tylko animowanego. To by┼éo uderzenie. To by┼éo zaskoczenie. Tak w warstwie pomys┼éu, historii, humoru, jak i wykonawstwa technicznego - mistrzowskiej, nieosi─ůgalnej dotychczas animacji. To wreszcie by┼é olbrzymi frekwencyjny sukces.


Shrek nr 2 w┼éa┼Ťciwie nie odbiega w tych wszystkich strefach od poziomu wyznaczonego „swym pocz─ůtkiem”, a i z frekwencj─ů nie powinno by─ç inaczej... Jednak, jak ka┼╝da „dw├│jka”, powsta┼éa przecie┼╝ najpierwej z przyczyn koniunkturalnych, „przebija─ç pocz─ůtku” nie przebija, zostawiaj─ůc jednocze┼Ťnie uchylone drzwi historii pt.: „3”...


„Fahrenheit 9.11” - Re┼╝. Michael Moore. W kinach od 23 lipca.


W „Fahrenheicie 9.11” Michael Moore prowadzi nas od skandalu z liczeniem g┼éos├│w na Florydzie, kt├│ry w 2000 roku przes─ůdzi┼é o wyniku wybor├│w prezydenckich w USA, a┼╝ do wojny w Iraku.


Re┼╝yser konsekwentnie kumuluje fakty (drobiazgi, czasem tylko drobne gesty Busha i jego ┼Ťwity, ale nade wszystko sprawy pryncypi├│w w┼éadzy!) dotycz─ůce elekcji Busha.


To z┼éa prezydentura! – powiada Moore.


Po 11 wrze┼Ťnia, Bush wywo┼éa┼é psychoz─Ö strachu, by przygotowa─ç Amerykan├│w do wojny z Irakiem. Jej cel jest wy┼é─ůcznie gospodarczy - jasno, i wcale nie krzykliwie m├│wi Moore.


Niekt├│rzy powiadaj─ů, ┼╝e tak w┼éa┼Ťciwie ca┼éy film Moore’a nie m├│wi o wojnie, czy o Bushu nic nowego. Czy┼╝by? Czy trzeba wi─Öc by┼éo jednego tylko Michaela Moore’a i ledwie jednej z jego prac, by „owo nic nowego” zabrzmia┼éo tak przera┼╝aj─ůco (wcale nie ┼Ťmiesznie!). Aktualnie. Tak┼╝e „po polsku”. Jak „dzwon w ko┼Ťciele”...


A czy to aby, nie „dzwon fa┼észywy”? Czy to wszystko jest prawda? A czy sztuka jest prawd─ů? Uprawianie sztuki powinno by─ç czynieniem gest├│w prawdy. Czasem ledwie tylko kr├│tkotrwa┼éych, zwykle niechcianych i dra┼╝ni─ůcych, ale nigdy, nigdy nie pos┼éusznych... I najpierwej - tak a┼╝ „do b├│lu” - zgodnych z autorem.


„Fahrenheit 9.11” jest tak─ů sztuk─ů. Sztuk─ů, kt├│rej nie powinni┼Ťmy ignorowa─ç, ni umniejsza─ç jej czytelnego  - jakby nie by┼éo Orwellowskiego - przes┼éania, zrodzonego w jawnej kontrze do zastanej, m─Ötnej a (zn├│w...) dobrze ju┼╝ u┼éadzonej rzeczywisto┼Ťci.


Tyle mo┼╝e artysta.


„Osada” - Re┼╝. M. Night Shyamalan. W kinach od 13 sierpnia.


Ca┼éa masa film├│w z p├│┼éki pt.: „thriller”, czy „horror” (zw┼éaszcza ameryka┼äskich) to badziewie robione ┼éopatologicznie, bez pomys┼éu i w zasadzie bez sensu. W jednym wi─Öc tylko swym aspekcie - to historie rzeczywi┼Ťcie straszne... I oto, w takim towarzystwie, wyrasta znienacka „Osada”, z jednym pro┼Ťciutkim pomys┼éem, celnie przy tym dotykaj─ůcym uczucia pt.: strach. I intryguje...   Pomys┼éu tego zdradzi─ç nie mog─Ö, gdy┼╝ o takie niezdradzanie... „izolowanie zako┼äczenia” (hm...) apeluje dystrybutor. 


Tym razem  z tw├│rc─ů „Sz├│stego zmys┼éu” i „Znak├│w” przenosimy si─Ö do Pensylwanii w roku 1897. W ma┼éej wiosce otoczonej lasami ┼╝ycie toczy si─Ö harmonijnie, niewinnie i, chcia┼éoby si─Ö powiedzie─ç,  na sw├│j spos├│b, bezpiecznie... Cho─ç w lasach wok├│┼é ┼╝yj─ů przera┼╝aj─ůce stwory, zwane „tymi o kt├│rych si─Ö nie m├│wi”, na mocy niepisanego porozumienia nie atakuj─ů mieszka┼äc├│w wioski. Ci jednak, pod ┼╝adnym pozorem, nie mog─ů przekroczy─ç granic swej osady... A w┼Ťr├│d osadnik├│w m.in.: Sigourney Weaver, William Hurt, Joaquin Phoenix, Adrien Brody i fantastyczna debiutantka - Bryce Dallas Howard, kt├│ra obecnie pracuje ju┼╝ z Larsem von Trierem nad jego ekscentryczn─ů trylogi─ů, kt├│rej znamy dopiero pierwsz─ů ods┼éon─Ö.


„Zakochany bez pami─Öci” - Re┼╝. Michel Gondry. W kinach od 13 sierpnia.


Zr├│bcie Pa┼ästwo sobie do┼Ť─ç znany test na - za przeproszeniem - tzw. „kreatywno┼Ť─ç”. Np. na zastosowanie spinacza biurowego. No, ile ├│w spinacz mo┼╝e mie─ç zastosowa┼ä? Jak my┼Ťlicie troch─Ö „po niemiecku”, czyli, ┼╝e „po prostu” - jedno lub dwa, no to nie polubicie tego filmu, albo ci─Ö┼╝ko wzdychaj─ůc dacie mu jedn─ů gwiazdk─Ö... Trudno, ja go bardzo lubi─Ö. Cho─ç lubi─Ö go „nierozumowo”, troch─Ö nieumy┼Ťlnie...  Nawet jak b─Öd─Ö mia┼é „k┼éopoty z pami─Öci─ů” - „k┼éopoty z form─ů” - nie pomyl─Ö go z innym i powiem, ┼╝e to jeden z fajniejszych film├│w o mi┼éo┼Ťci. Cho─ç, powtarzam - „nie jest to mi┼éo┼Ť─ç po niemiecku”!    


Sobie przeznaczeni, Clementine (bardzo m┼éodzie┼╝owa, energiczna  Kate Winslet) i Joel (bardzo normalny, ludzki i po raz kolejny „nie ma┼épowaty” Jim Carrey!), wskutek chwilowych, obop├│lnych niepewno┼Ťci co do tego przeznaczenia, poddaj─ů si─Ö eksperymentalnej operacji usuni─Öcia wspomnie┼ä zwi─ůzanych ze sob─ů. Jak ju┼╝ b─Öd─ů bardzo blisko wymazania siebie, przeznaczenie w┼éa┼Ťnie „zacznie robi─ç swoje”... „Przeznaczeniu wszak do niczego nie potrzebna jest Pami─Ö─ç”. Nam - do tworzenia siebie i do tworzenia w sobie obrazu bliskich - owa Pami─Ö─ç potrzebna jest bardzo...


„Z┼ée wychowanie” - Re┼╝. Pedro Almodovar. W kinach od 3 wrze┼Ťnia.


Do Enrique, m┼éodego ale ju┼╝ ustabilizowanego re┼╝ysera filmowego (kt├│ry w┼éa┼Ťnie prze┼╝ywa tw├│rczy kryzys - szuka tematu), przychodzi m─Ö┼╝czyzna przedstawiaj─ůcy si─Ö jako jego szkolny kolega z dzieci─Öcych lat - Ignacio. Zostawia opowiadanie oparte na ich szkolnych i pozaszkolnych, p├│┼║niejszych prze┼╝yciach. Enrique postanawia na jego podstawie nakr─Öci─ç film...


Enrique i Ignacio niegdy┼Ť wsp├│lnie odkrywali codzienn─ů przyja┼║┼ä i niecodzienne kino (np. „┼Üniadanie u Tiffany’ego”). Niegdy┼Ť te┼╝, ich wychowawca, ksi─ůdz Manolo, potrafi┼é dobitnie sprofanowa─ç pi─Ökno, szlachetno┼Ť─ç i „┼Ťwi─Öte ludzkie doskona┼ée wzruszenie” - „Moon River”, ch┼éopc├│w za┼Ť rozdzieli─ç...


Wszystko to, co powy┼╝ej znajdzie si─Ö w tym „filmie o filmie / filmach”...


Almodovar zn├│w czaruje i po raz kolejny (po: „Wszystko o mojej matce”, „Porozmawiaj z ni─ů”) czarownie i misternie „daje g┼éos Nieobecnemu”... Bo, nie ma co ukrywa─ç, ┼╝e cho─ç w tym filmie mamy kilka g┼é├│wnych postaci, to zn├│w wok├│┼é Nieobecnego, i z Jego powodu, toczy si─Ö opowie┼Ť─ç. M─Öska. Szczera. Wyrazista. Nami─Ötna... Opowie┼Ť─ç o „odnalezionym temacie” - o tw├│rczo┼Ťci. Niewa┼╝ne, czy autobiograficzna...


„Noi Albinoi” - Re┼╝. Dagur Kari. W kinach od 10 wrze┼Ťnia.


Debiut fabularny 30-letniego artysty z Islandii, kt├│ry zdoby┼é ju┼╝ kilkana┼Ťcie wyr├│┼╝nie┼ä i nagr├│d na ca┼éym ┼Ťwiecie. Nie dziwota, bo artysta to nietuzinkowy. Z dalekiej Islandii przynosi nam „prost─ů, uniwersaln─ů histori─Ö z uderzeniem”. Opowiada j─ů przy tym pomalutku, spokojnie i bezpretensjonalnie. I jak na prawdziwego artyst─Ö przysta┼éo, w pewnym momencie, jego troch─Ö niepozorna wypowied┼║ (o cz┼éowieczym losie) nabiera barwy i znaczenia - eksploduje...


Bohaterem filmu jest ch┼éopiec Noi, kt├│ry zupe┼énie nie mo┼╝e si─Ö odnale┼║─ç w ch┼éodnej, odleg┼éej i pustej islandzkiej wiosce. Jedyna my┼Ťl jaka mu towarzyszy to wyrwa─ç si─Ö z tego „┼Ťnie┼╝nego uwi─Özienia”. Mieszka z babci─ů, tylko od czasu do czasu spotyka si─Ö ze swym ojcem - taks├│wkarzem - cz┼éowiekiem nie tyle zagubionym, a ju┼╝ przegranym w tej┼╝e Islandii... Noi’emu nie za dobrze idzie te┼╝ w szkole. Kt├│rego┼Ť dnia dyrektor b─Ödzie nawet musia┼é definitywnie wyrzuci─ç ch┼éopca ze szko┼éy. Kt├│rego┼Ť te┼╝ dnia, Noi spotka dziewczyn─Ö pracuj─ůc─ů na pobliskiej stacji benzynowej - Iris. Odt─ůd „jego islandzki ┼Ťwiat” nabierze perspektywy, ale my┼Ťli o ucieczce wcale bezpowrotnie nie odejd─ů. Jednak, wci─ů┼╝ jedyn─ů realn─ů szans─ů ucieczki od zastanego ┼Ťwiata pozostanie dla Noi’ego ma┼éa skrytka, „ma┼éy, w┼éasny ┼Ťwiat” pod pod┼éog─ů mieszkania u babci. Tam ch┼éopiec cz─Östo, nie mog─ůc si─Ö wyrwa─ç od ┼Ťwiata, b─Ödzie si─Ö przed tym ┼Ťwiatem chowa┼é... I tam niespodziewanie ocaleje, gdy zatrz─Ö┼Ťnie si─Ö Ziemia... Dopiero jak straci wszystko - wszystko to, co pokocha┼é, co zrozumia┼é, ale i to, co od zawsze by┼éo mu oboj─Ötne - b─Ödzie musia┼é - „na gruzach niechcianej Islandii” - wybudowa─ç sw├│j nowy w┼éasny ┼Ťwiat...


„Przed zachodem s┼éo┼äca”- Re┼╝. Richard Linklater. W kinach od 15 pa┼║dziernika.



Ci─ůg dalszy historii pt.: „Przed wschodem s┼éo┼äca” z roku 1995. Wtedy, para m┼éodziutkich bohater├│w - Celine (Julie Delpy) i Jesse (Ethan Hawke) - „nieznajomych w podr├│┼╝y”, sp─Ödzi┼éa ze sob─ů ledwie kilkana┼Ťcie godzin w obcym sobie Wiedniu. Sp─Ödzanie to polega┼éo g┼é├│wnie na najnaturalniejszym wsp├│lnym gadaniu (o sobie, o ┼Ťwiecie...). Poczym, ka┼╝de rozjecha┼éo si─Ö w swoje strony (Celine jest Francuzk─ů, Jesse Amerykaninem), postanowiwszy, ┼╝e spotkaj─ů si─Ö zn├│w dok┼éadnie za sze┼Ť─ç miesi─Öcy w tym samym miejscu...


Min─Ö┼éo prawie dziesi─Ö─ç lat. A oni nie widzieli si─Ö prawie dziesi─Ö─ç lat. Jesse o tamtym wydarzeniu napisa┼é ksi─ů┼╝k─Ö. Jest w Pary┼╝u. W┼éa┼Ťnie zako┼äczy┼é ostatnie spotkanie z europejskimi czytelnikami i zaraz wyje┼╝d┼╝a do Nowego Jorku. A Celine - cho─ç to niezmienna „dziewczyna w podr├│┼╝y” - mieszka w Pary┼╝u. Dyskretnie przychodzi na to autorskie spotkanie. Tym razem Celine i Jesse maj─ů dla siebie tylko nieca┼ée p├│┼étorej godziny do kolejnego roz┼é─ůczenia, kt├│re nadej┼Ť─ç musi... Wiele zmieni┼éo si─Ö w ich ┼╝yciu i wok├│┼é nich. Jedno si─Ö nie zmieni┼éo - to, co zmieni─ç si─Ö przecie┼╝ nie mog┼éo...


Ten film to g┼é├│wnie s┼éowo... S┼éowo, kt├│re jest obop├│lnym ratunkiem, unikiem, wspomnieniem, marzeniem... Frapuj─ůc─ů przygod─ů i gr─ů wreszcie. Historia rozgrywa si─Ö w g┼éowach, na twarzach i na ustach tylko dwojga ewidentnie przeznaczonych dla siebie ludzi, kt├│rzy jednak „nie s─ů ze sob─ů”. I tylko w kilku miejscach Pary┼╝a (film ma tylko kilka d┼éugich paryskich sekwencji - ┼╝adnych ozdobnik├│w). Wielu trzeba talent├│w, by taki zamys┼é w┼éa┼Ťnie w kinie z bardzo dobrym skutkiem przeprowadzi─ç. Bo cho─ç na Julie Delpy to ja m├│g┼ébym si─Ö gapi─ç ca┼ée p├│┼étorej godziny, nawet jakby czas ten mia┼éa wype┼éni─ç jedna tylko scena picia przez ni─ů kawy, projekt ten to jednak nie tylko cudowna - niebia┼äsko jasna i ziemsko naturalna Julie Delpy. To znacznie og├│lniejsza w swym wymiarze, cho─ç szczeg├│lna w swym tajemniczym kodzie - fascynuj─ůca i subtelna pochwa┼éa „┼╝ycia promyk├│w” (nie ┼╝ycia ┼éup├│w...) 


Znam takich, kt├│rzy po pierwszym kwadransie wyjd─ů z takiej i z tak prowadzonej opowie┼Ťci. Znam takich, kt├│rzy mocno wierz─ů w sens przechowywania takich „kr├│tkotrwa┼éych a wiecznie- trwa┼éych”, nie daj─ůcych si─Ö wymaza─ç, promyk├│w. Sam kiedy┼Ť znienacka wst─ůpi┼éem do tej drugiej grupy. Nie pytajcie Pa┼ästwo - dlaczego? (...)


Maciek Proliński


 



 


 



wersja do wydruku




POZOSTAúE:

„Andriej Rublow” w re┼╝. Andrieja Tarkowskiego.  

"Wszystko b─Ödzie dobrze" - polski film, kt├│ry b─Ödzie zrozumia┼éy na wszystkich kontynentach… Nareszcie! - chcia┼éoby si─Ö powiedzie─ç… POLECAMY!

Rok 2004 po┼╝egnali┼Ťmy w kinie propozycjami kt├│re „nie wstrz─ůsa┼éy jako┼Ť fotelem”... Dlatego ju┼╝ dzi┼Ť z du┼╝─ů satysfakcj─ů odnotowujemy dwa tytu┼éy, kt├│re pojawiaj─ů si─Ö na naszych ekranach na samym pocz─ůtku roku 2005. I kt├│re prawdziwie poruszaj─ů.

Od 22 pa┼║dziernika 2004 na naszych ekranach "Pan od muzyki" Christophera Barratiera.

15 pa┼║dziernika 2004 na ekrany polskich kin wchodzi kilka naprawd─Ö pierwszorz─Ödnych historii. My w pierwszym rz─Ödzie polecamy ┼Ťwietne, cho─ç kra┼äcowo odmienne w swej diagnozie i wymowie: „Wesele” Wojciecha Smarzowskiego i „Przed zachodem s┼éo┼äca” Richarda Linklatera.

30 wrze┼Ťnia 2004 roku zmar┼é Zygmunt Ka┼éu┼╝y┼äski - urodzony w Lublinie 11 grudnia 1918 roku - Mi┼éo┼Ťnik kina, krytyk filmowy i publicysta, zwi─ůzany z tygodnikiem "Polityka" od pocz─ůtku jego istnienia.

Film Magdaleny Piekorz "PR─śGI" b─Ödzie reprezentowa┼é Polsk─Ö w walce o Oscara 2004 dla "najlepszego filmu obcoj─Özycznego". "PR─śGI" pokona┼éy w oscarowej rywalizacji "Mojego Nikifora" Krzysztofa Krauzego oraz "Wesele" Wojciecha Smarzowskiego. Trzymamy kciuki!

Gor─ůco zapraszamy na nowe polskie filmy. POLECAMY: "Vinci" Machulskiego, "Nikifora" Krauzego, "Pr─Ögi" Magdaleny Piekorz, "Wesele" Wojtka Smarzowskiego...

Film Magdaleny Piekorz -"Pr─Ögi"- otrzyma┼é Z┼éote Lwy - Wielk─ů Nagrod─Ö XXIX Festiwalu Polskich Film├│w Fabularnych. Nagroda zosta┼éa przyznana jednog┼éo┼Ťnie (przez jury, kt├│remu w tym roku przewodniczy┼é Jerzy Stuhr, i wypada doda─ç, ┼╝e zgodnie z g┼éosem publiczno┼Ťci). "Pr─Ögi" otrzyma┼éy bowiem r├│wnie┼╝ Nagrod─Ö Radia Gda┼äsk "Z┼üOTY KLAKIER" dla najd┼éu┼╝ej oklaskiwanego filmu w Teatrze Muzycznym podczas Festiwalu.

Pierwszy Polski Objazdowy Festiwal Filmowy FILMOSTRADA wyrusza w tras─Ö po najwi─Ökszych miastach Polski z nowym repertuarem. Pi─ůta edycja imprezy rozpoczyna si─Ö 24 wrze┼Ťnia b.r. Jej organizatorem - niezmiennie - jest SPInka. Od samego pocz─ůtku celem FILMOSTRADY by┼éa prezentacja wsp├│┼éczesnych film├│w z ca┼éego ┼Ťwiata, kt├│re zwykle nie s─ů prezentowane na ekranach polskich kin (w ramach tzw. regularnej dystrybucji) a goszcz─ů na najwi─Ökszych i najbardziej presti┼╝owych ┼Ťwiatowych festiwalach. W tegorocznej edycji FILMOSTRADY znajd─ů si─Ö m.in.: najnowsze i wielce poruszaj─ůce filmy Andrieja Koncza┼éowskiego („Dom wariat├│w”) i Lukasa Moodyssona („Lilya 4-Ever”), wielce dojrza┼éy, wa┼╝ny debiut re┼╝yserski Jacka Filipiaka („Zerwany”), oraz najczystsze arcydzie┼éo z Korei Po┼éudniowej a czytelne na wszystkich l─ůdach - „Wiosna, lato, jesie┼ä, zima... i wiosna” w re┼╝yserii KIM KI-DUKA. Praktycznie wszystkie filmy FILMOSTRADY wymagaj─ů osobnej analizy, ale „Wiosna...” wymaga polece┼ä szczeg├│lnych. Po „Jej” obejrzeniu zn├│w wiemy, ┼╝e kino to przecie┼╝ „najwa┼╝niejsza ze sztuk”!!!

16 lutego 2004 75 lat kończy Kazimierz Kutz - jeden z najważniejszych polskich reżyserów - teatru i filmu.

5 marca 2004 na ekrany 80 kin w Polsce wchodzi „Pasja” w re┼╝yserii Mela Gibsona...

Wreszcie na stronach PULSU ┼ÜWIATA zaczynamy odnotowywa─ç godne zobaczenia polskie filmy - filmy uniwersalne, proste i m─ůdre, kt├│re z powodzeniem mo┼╝emy pokazywa─ç na mi─Ödzynarodowych przegl─ůdach. Nie przegapcie ich Pa┼ästwo, wszystkie m├│wi─ů dobitnie, jak bardzo „offowymi obrazkami z polskiego kina” by┼éy np.: „Zemsta” Wajdy, „Chopin” Antczaka, czy „Stara Ba┼Ť┼ä” Hoffmana... POLECAMY: "┼╗UREK", "ZMRU┼╗ OCZY", "WARSZAW─ś"...

"GODZINY" "W PONIEDZIAŁEK RANO" "25. GODZINA" "MATRIX REAKTYWACJA" "BASEN" "ZABAWY Z BRONIĄ" "10 MINUT PÓŻNIEJ: TRĄBKA" "DOGVILLE" "TRIO Z BELLEVILLE" "MATRIX REWOLUCJE" "LALKI"






AktualnoÂci:
Japońskie fascynacje...
Koreańska awangarda ...
Akustyczna Marika...
Wszystkie wojny fotor...
Naga prawda o pilotac...

Kapela ze Wsi Warszawa

Kimar Studio

wypady.pl

Subnet Internet (C)2003