Puls Žwiata
Pi▒tek, 19 stycznia 2018www.puls-swiata.pl
Puls Žwiata


RAPORT: Birma

UCHOD┼╣CY W POLSCE

NORYLSK: Miasto-widmo

KINO AFGANISTANU

Cenzura Internetu w Chinach

Mały Tybet w Nepalu

ARGENTYNA: Okruchy dyktatury

Strefa Kultury:
Literatura

Teatr

Kino

Muzyka

Wystawa

Kanon

BIBLIOTEKA:
LINKI

KSIĄŻKI

DOKUMENTY

GALERIA FOTO

 
ZALOGUJ

STREFA KULTURY - Kanon

Testament Jana Pawła II
Testament z dnia 6.III.1979. (i dodatki p├│┼║niejsze) W Imi─Ö Tr├│jcy Przenaj┼Ťwi─Ötszej. Amen. «Czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy Pan wasz przyb─Ödzie » (por. Mt 24, 42) - te s┼éowa przypominaj─ů mi ostateczne wezwanie, kt├│re nast─ůpi w├│wczas, kiedy Pan zechce. Pragn─Ö za nim pod─ů┼╝y─ç i pragn─Ö, aby wszystko, co sk┼éada si─Ö na moje ziemskie ┼╝ycie, przygotowa┼éo mnie do tej chwili. Nie wiem, kiedy ona nast─ůpi, ale tak jak wszystko, r├│wnie┼╝ i t─Ö chwil─Ö oddaj─ů w r─Öce Matki mojego Mistrza: totus Tuus. W tych samych r─Ökach matczynych zostawiam wszystko i Wszystkich, z kt├│rymi zwi─ůza┼éo mnie moje ┼╝ycie i moje powo┼éanie. W tych R─Ökach zostawiam nade wszystko Ko┼Ťci├│┼é, a tak┼╝e m├│j Nar├│d i ca┼é─ů ludzko┼Ť─ç. Wszystkim dzi─Ökuj─Ö. Wszystkich prosz─Ö o przebaczenie. Prosz─Ö tak┼╝e o modlitw─Ö, aby Mi┼éosierdzie Bo┼╝e okaza┼éo si─Ö wi─Öksze od mojej s┼éabo┼Ťci i niegodno┼Ťci.

W czasie rekolekcji przeczytałem raz jeszcze testament Ojca Świętego Pawła VI. Lektura ta skłoniła mnie do napisania niniejszego testamentu.


Nie pozostawiam po sobie w┼éasno┼Ťci, kt├│r─ů nale┼╝a┼éoby zadysponowa─ç. Rzeczy codziennego u┼╝ytku, kt├│rymi si─Ö pos┼éugiwa┼éem, prosz─Ö rozda─ç wedle uznania. Notatki osobiste spali─ç. Prosz─Ö, a┼╝eby nad tymi sprawami czuwa┼é Ks. Stanis┼éaw, kt├│remu dzi─Ökuj─Ö za tyloletni─ů wyrozumia┼é─ů wsp├│┼éprac─Ö i pomoc. Wszystkie za┼Ť inne podzi─Ökowania zostawiam w sercu przed Bogiem Samym, bo trudno je tu wyrazi─ç.


Co do pogrzebu, powtarzam te same dyspozycje, jakie wydał Ojciec Święty Paweł VI. (dodatek na marginesie: Grób w ziemi, bez sarkofagu. 13.III.1992). O miejscu niech zdecyduje Kolegium Kardynalskie i Rodacy.


«Apud Dominum Misericordia et copiosa apud Eum redemptio »


Jan Paweł pp. II


Rzym, 6.III.1979.


Po ┼Ťmierci prosz─Ö o Msze ┼Üwi─Öte i modlitwy.


5.III.1990.


Wyra┼╝am najg┼é─Öbsz─ů ufno┼Ť─ç, ┼╝e przy ca┼éej mojej s┼éabo┼Ťci Pan udzieli mi ka┼╝dej ┼éaski potrzebnej, aby sprosta─ç wedle Jego Woli wszelkim zadaniom, do┼Ťwiadczeniom i cierpieniom, jakich zechce za┼╝─ůda─ç od swego s┼éugi w ci─ůgu ┼╝ycia. Ufam te┼╝, ┼╝e nie dopu┼Ťci, abym kiedykolwiek przez jakie┼Ť swoje post─Öpowanie: s┼éowa, dzia┼éanie lub zaniedbanie dzia┼éa┼ä, m├│g┼é sprzeniewierzy─ç si─Ö moim obowi─ůzkom na tej ┼Ťwi─Ötej Piotrowej Stolicy.


24.II. - 1. III.1980.


R├│wnie┼╝ w ci─ůgu tych rekolekcji rozwa┼╝a┼éem prawd─Ö o Chrystusowym kap┼éa┼ästwie w perspektywie owego Przej┼Ťcia, jakim dla ka┼╝dego z nas jest chwila jego ┼Ťmierci. Rozstania si─Ö z tym ┼Ťwiatem - aby narodzi─ç si─Ö dla innego, dla ┼Ťwiata przysz┼éego, kt├│rego znakiem decyduj─ůcym, wymownym jest dla nas Zmartwychwstanie Chrystusa.


Odczyta┼éem wi─Öc zesz┼éoroczny zapis mojego testamentu, dokonany r├│wnie┼╝ w czasie rekolekcji - por├│wna┼éem go z testamentem mojego wielkiego Poprzednika i Ojca Paw┼éa VI, z tym wspania┼éym ┼Ťwiadectwem o ┼Ťmierci chrze┼Ťcijanina i papie┼╝a - oraz odnowi┼éem w sobie ┼Ťwiadomo┼Ť─ç spraw, do kt├│rych sporz─ůdzony przeze mnie (w spos├│b raczej prowizoryczny) ├│w zapis z 6.III.1979 si─Ö odnosi.


Dzisiaj pragn─Ö do niego doda─ç tylko tyle, ┼╝e z mo┼╝liwo┼Ťci─ů ┼Ťmierci ka┼╝dy zawsze musi si─Ö liczy─ç. I zawsze musi by─ç przygotowany do tego, ┼╝e stanie przed Panem i S─Ödzi─ů - a zarazem Odkupicielem i Ojcem. Wi─Öc i ja licz─Ö si─Ö z tym nieustannie, powierzaj─ůc ├│w decyduj─ůcy moment Matce Chrystusa i Ko┼Ťcio┼éa - Matce mojej nadziei.


Czasy, w kt├│rych ┼╝yjemy, s─ů niewymownie trudne i niespokojne. Trudna tak┼╝e i nabrzmia┼éa w┼éa┼Ťciw─ů dla tych czas├│w pr├│b─ů - sta┼éa si─Ö droga Ko┼Ťcio┼éa, zar├│wno Wiernych jak i Pasterzy. W niekt├│rych krajach, (jak np. w tym, o kt├│rym czyta┼éem w czasie rekolekcji), Ko┼Ťci├│┼é znajduje si─Ö w okresie takiego prze┼Ťladowania, kt├│re w niczym nie ust─Öpuje pierwszym stuleciom, raczej je przewy┼╝sza co do stopnia bezwzgl─Ödno┼Ťci i nienawi┼Ťci. Sanguis Martyrum - semen Christianorum. A pr├│cz tego - tylu ludzi ginie niewinnie, cho─çby i w tym kraju, w kt├│rym ┼╝yjemy...


Pragn─Ö raz jeszcze ca┼ékowicie zda─ç si─Ö na Wol─Ö Pana. On Sam zdecyduje, kiedy i jak mam zako┼äczy─ç moje ziemskie ┼╝ycie i pasterzowanie. W ┼╝yciu i ┼Ťmierci Totus Tuus przez Niepokalan─ů. Przyjmuj─ůc ju┼╝ teraz t─Ö ┼Ťmier─ç, ufam, ┼╝e Chrystus da mi ┼éask─Ö owego ostatniego Przej┼Ťcia czyli Paschy. Ufam te┼╝, ┼╝e uczyni j─ů po┼╝yteczn─ů dla tej najwi─Ökszej sprawy, kt├│rej staram si─Ö s┼éu┼╝y─ç: dla zbawienia ludzi, dla ocalenia rodziny ludzkiej, a w niej wszystkich narod├│w i lud├│w (w┼Ťr├│d nich serce w szczeg├│lny spos├│b si─Ö zwraca do mojej ziemskiej Ojczyzny), dla os├│b, kt├│re szczeg├│lnie mi powierzy┼é - dla sprawy Ko┼Ťcio┼éa, dla chwa┼éy Boga Samego.


Niczego wi─Öcej nie pragn─Ö dopisa─ç do tego, co napisa┼éem przed rokiem - tylko wyrazi─ç ow─ů gotowo┼Ť─ç i ufno┼Ť─ç zarazem, do jakiej niniejsze rekolekcje ponownie mnie usposobi┼éy.


Jan Paweł pp. II


5.III.1982


W ci─ůgu tegorocznych rekolekcji przeczyta┼éem (kilkakrotnie) tekst testamentu z 6.III.1979. Chocia┼╝ nadal uwa┼╝am go za prowizoryczny (nie ostateczny), pozostawiam go w tej formie, w jakiej istnieje. Niczego (na razie) nie zmieniam, ani te┼╝ niczego nie dodaj─Ö, gdy chodzi o dyspozycje w nim zawarte.


Zamach na moje ┼╝ycie z 13.V.1981 w pewien spos├│b potwierdzi┼é s┼éuszno┼Ť─ç s┼é├│w zapisanych w czasie rekolekcji z 1980 r. (24.II - 1.III).


Tym g┼é─Öbiej czuj─Ö, ┼╝e znajduj─Ö si─Ö ca┼ékowicie w Bo┼╝ych R─Ökach - i pozostaj─Ö nadal do dyspozycji mojego Pana, powierzaj─ůc si─Ö Mu w Jego Niepokalanej Matce (Totus Tuus).


Jan Paweł pp. II


5.III.1982.


Ps. W zwi─ůzku z ostatnim zdaniem testamentu z 6.III.1979 (: O miejscu m.inn. pogrzebu) «niech zdecyduje Kolegium Kardynalskie i Rodacy » - wyja┼Ťniam, ┼╝e mam na my┼Ťli Metropolit─Ö Krakowskiego lub Rad─Ö G┼é├│wn─ů Episkopatu Polski - Kolegium Kardynalskie za┼Ť prosz─Ö, aby ewentualnym pro┼Ťbom w miar─Ö mo┼╝no┼Ťci uczynili zado┼Ť─ç.


1.III.1985 (w czasie rekolekcji):


Jeszcze - co do zwrotu «Kolegium Kardynalskie i Rodacy » : «Kolegium Kardynalskie » nie ma ┼╝adnego obowi─ůzku pyta─ç w tej sprawie «Rodak├│w » , mo┼╝e jednak to uczyni─ç, je┼Ťli z jakich┼Ť powod├│w uzna za stosowne.


JPII


Rekolekcje jubileuszowego roku 2000


(12.-18.III.)


(do testamentu)


1. Kiedy w dniu 16.pa┼║dziernika 1978 konklawe kardyna┼é├│w wybra┼éo Jana Paw┼éa II, Prymas Polski kard. Stefan Wyszy┼äski powiedzia┼é do mnie: «zadaniem nowego papie┼╝a b─Ödzie wprowadzi─ç Ko┼Ťci├│┼é w Trzecie Tysi─ůclecie » . Nie wiem, czy przytaczam to zdanie dos┼éownie, ale taki z pewno┼Ťci─ů by┼é sens tego, co w├│wczas us┼éysza┼éem. Wypowiedzia┼é je za┼Ť Cz┼éowiek, kt├│ry przeszed┼é do historii jako Prymas Tysi─ůclecia. Wielki Prymas. By┼éem ┼Ťwiadkiem Jego pos┼éannictwa, Jego heroicznego zawierzenia. Jego zmaga┼ä i Jego zwyci─Östwa. «Zwyci─Östwo, kiedy przyjdzie, b─Ödzie to zwyci─Östwo przez Maryj─Ö » - zwyk┼é by┼é powtarza─ç Prymas Tysi─ůclecia s┼éowa swego Poprzednika kard. Augusta Hlonda.


W ten spos├│b zosta┼éem poniek─ůd przygotowany do zadania, kt├│re w dniu 16. pa┼║dziernika 1978 r. stan─Ö┼éo przede mn─ů. W chwili, kiedy pisz─Ö te s┼éowa jubileuszowy Rok 2000 sta┼é si─Ö ju┼╝ rzeczywisto┼Ťci─ů, kt├│ra trwa. W nocy 24 grudnia 1999 r. zosta┼éa otwarta symboliczna Brama Wielkiego Jubileuszu w Bazylice ┼Ťw. Piotra, z kolei u ┼Ťw. Jana na Lateranie, u Matki Bo┼╝ej Wi─Ökszej (S. Maria Maggiore) - w Nowy Rok, a w dniu 19 stycznia Brama Bazyliki ┼Ťw. Paw┼éa «za murami » . To ostatnie wydarzenie ze wzgl─Ödu na sw├│j ekumeniczny charakter szczeg├│lnie zapisa┼éo si─Ö w pami─Öci.


2. W miar─Ö jak Rok Jubileuszowy 2000 posuwa si─Ö naprz├│d, z dnia na dzie┼ä i z miesi─ůca na miesi─ůc, zamyka si─Ö za nami dwudziesty wiek, a otwiera wiek dwudziesty pierwszy. Z wyrok├│w Opatrzno┼Ťci dane mi by┼éo ┼╝y─ç w tym trudnym stuleciu, kt├│re odchodzi do przesz┼éo┼Ťci, a w roku, w kt├│rym wiek mego ┼╝ycia dosi─Öga lat osiemdziesi─Öciu ( «octogesima adveniens » ), nale┼╝y pyta─ç, czy nie czas powt├│rzy─ç za biblijnym Symeonem «Nunc dimittis » ?


W dniu 13. maja 1981 r., w dniu zamachu na Papie┼╝a podczas audiencji na placu ┼Ťw. Piotra, Opatrzno┼Ť─ç Bo┼╝a w spos├│b cudowny ocali┼éa mnie od ┼Ťmierci. Ten, kt├│ry jest jedynym Panem ┼╗ycia i ┼Ťmierci, sam mi do ┼╝ycie przed┼éu┼╝y┼é, niejako podarowa┼é na nowo. Odt─ůd ono jeszcze bardziej do Niego nale┼╝y. Ufam, ┼╝e On Sam pozwoli mi rozpozna─ç, dok─ůd mam pe┼éni─ç t─Ö pos┼éug─Ö, do kt├│rej mnie wezwa┼é w dniu 16.pa┼║dziernika 1978. Prosz─Ö Go, a┼╝eby raczy┼é mnie odwo┼éa─ç w├│wczas, kiedy Sam zechce. «W ┼╝yciu i ┼Ťmierci do Pana nale┼╝ymy ... Pa┼äscy jeste┼Ťmy » (por. Rz 14, 8). Ufam te┼╝, ┼╝e dok─ůd dane mi b─Ödzie spe┼énia─ç Piotrow─ů pos┼éug─Ö w Ko┼Ťciele, Mi┼éosierdzie Bo┼╝e zechce u┼╝ycza─ç mi si┼é do tej pos┼éugi nieodzownych.


3. Jak co roku podczas rekolekcji odczyta┼éem m├│j testament z dnia 6.III.1979. Dyspozycje w nim zawarte w dalszym ci─ůgu podtrzymuj─Ö. To, co w├│wczas a tak┼╝e w czasie kolejnych rekolekcji zosta┼éo dopisane, stanowi odzwierciedlenie trudnej i napi─Ötej sytuacji og├│lnej, kt├│ra cechowa┼éa lata osiemdziesi─ůte. Od jesieni roku 1989 sytuacja ta uleg┼éa zmianie. Ostatnie dziesi─Öciolecie ubieg┼éego stulecia wolne by┼éo od dawniejszych napi─Ö─ç, co nie znaczy, ┼╝e nie przynios┼éo z sob─ů nowych problem├│w i trudno┼Ťci. Niech b─Öd─ů dzi─Öki Bo┼╝ej Opatrzno┼Ťci w spos├│b szczeg├│lny za to, ┼╝e okres tzw. «zimnej wojny » zako┼äczy┼é si─Ö bez zbrojnego konfliktu nuklearnego, kt├│rego niebezpiecze┼ästwo w minionym okresie wisia┼éo nad ┼Ťwiatem.


4. Stoj─ůc na progu trzeciego tysi─ůclecia «in medio Ecclesiae » , pragn─Ö raz jeszcze wyrazi─ç wdzi─Öczno┼Ť─ç Duchowi ┼Üwi─Ötemu za wielki dar Soboru Watyka┼äskiego II, kt├│rego wraz z ca┼éym Ko┼Ťcio┼éem - a w szczeg├│lno┼Ťci z ca┼éym Episkopatem - czuj─Ö si─Ö d┼éu┼╝nikiem. Jestem przekonany, ┼╝e d┼éugo jeszcze dane b─Ödzie nowym pokoleniom czerpa─ç z tych bogactw, jakimi ten Sob├│r XX wieku nas obdarowa┼é. Jako Biskup, kt├│ry uczestniczy┼é w soborowym wydarzeniu od pierwszego do ostatniego dnia, pragn─Ö powierzy─ç to wielkie dziedzictwo wszystkim, kt├│rzy do jego realizacji s─ů i b─Öd─ů w przysz┼éo┼Ťci powo┼éani. Sam za┼Ť dzi─Ökuj─Ö Wiecznemu Pasterzowi za to, ┼╝e pozwoli┼é mi tej wielkiej sprawie s┼éu┼╝y─ç w ci─ůgu wszystkich lat mego pontyfikatu.


«In medio Ecclesiae » ... od najm┼éodszych lat biskupiego powo┼éania - w┼éa┼Ťnie dzi─Öki Soborowi - dane mi by┼éo do┼Ťwiadczy─ç braterskiej wsp├│lnoty Episkopatu. Jako kap┼éan Archidiecezji Krakowskiej do┼Ťwiadczy┼éem, czym jest braterska wsp├│lnota prezbyterium - Sob├│r za┼Ť otworzy┼é nowy wymiar tego do┼Ťwiadczenia.


5. Ile┼╝ os├│b winien bym tutaj wymieni─ç? Chyba ju┼╝ wi─Ökszo┼Ť─ç z nich Pan B├│g powo┼éa┼é do Siebie - Tych, kt├│rzy jeszcze znajduj─ů si─Ö po tej stronie, niech s┼éowa tego testamentu przypomn─ů, wszystkich i wsz─Ödzie, gdziekolwiek si─Ö znajduj─ů.


W ci─ůgu dwudziestu z g├│r─ů lat spe┼éniania Piotrowej pos┼éugi «in medio Ecclesiae » dozna┼éem ┼╝yczliwej i jak┼╝e owocnej wsp├│┼épracy wielu Ksi─Ö┼╝y Kardyna┼é├│w, Arcybiskup├│w i Biskup├│w, wielu kap┼éan├│w, wielu os├│b zakonnych - Braci i Si├│str - wreszcie bardzo wielu os├│b ┼Ťwieckich, ze ┼Ťrodowiska kurialnego, ze strony wikariatu Diecezji Rzymskiej oraz spoza tych ┼Ťrodowisk.


Jak┼╝e nie ogarn─ů─ç wdzi─Öczn─ů pami─Öci─ů wszystkich na ┼Ťwiecie Episkopat├│w, z kt├│rymi spotyka┼éem si─Ö w rytmie odwiedzin «ad limina Apostolorum » ? Jak┼╝e nie pami─Öta─ç tylu Braci chrze┼Ťcijan - nie katolik├│w? A rabina Rzymu? i tylu innych przedstawicieli religii pozachrze┼Ťcija┼äskich? A ilu przedstawicieli ┼Ťwiata kultury, nauki, polityki, ┼Ťrodk├│w przekazu?


6. W miar─Ö, jak zbli┼╝a si─Ö kres mego ziemskiego ┼╝ycia, wracam pami─Öci─ů do jego pocz─ůtku, do moich Rodzic├│w, Brata i Siostry (kt├│rej nie zna┼éem, bo zmar┼éa przed moim narodzeniem), do wadowickiej parafii, gdzie zosta┼éem ochrzczony, do tego miasta mojej m┼éodo┼Ťci, do r├│wie┼Ťnik├│w, kole┼╝anek i koleg├│w ze szko┼éy podstawowej, z gimnazjum, z uniwersytetu, do czas├│w okupacji, gdy pracowa┼éem jako robotnik, a potem do parafii w Niegowici, i krakowskiej ┼Ťw. Floriana, do duszpasterstwa akademickiego, do ┼Ťrodowiska ... do wielu ┼Ťrodowisk ... w Krakowie, w Rzymie ... do os├│b, kt├│re Pan mi szczeg├│lnie powierzy┼é -wszystkim pragn─Ö powiedzie─ç jedno: «B├│g Wam zap┼éa─ç » !


«In manus Tuas, Domine, commendo spiritum meum » .


A.D. 17.III.2000.


wersja do wydruku




POZOSTAúE:

2 kwietnia 2005 roku zmar┼é Ojciec ┼Üwi─Öty Jan Pawe┼é II - Karol Wojty┼éa, dwie┼Ťcie sze┼Ť─çdziesi─ůty czwarty biskup Rzymu. Mia┼é niespe┼éna 85 lat (Ur. 18 maja 1920 r.). Pos┼éuga i nauczanie Jana Paw┼éa II by┼éa nieustaj─ůcym wysi┼ékiem na rzecz budowania cywilizacji pokoju i mi┼éo┼Ťci. Pokojowe wysi┼éki Papie┼╝a przyczyni┼éy si─Ö do dziejowej transformacji w naszej Ojczy┼║nie, zw┼éaszcza w wymiarze politycznym i ekonomicznym. Jednak to przes┼éanie, przes┼éanie pokoju i nadziei, jest wci─ů┼╝ niezmiernie aktualne - na ca┼éym ┼Ťwiecie...

  KANON
czyli Punkty Odniesienia...






AktualnoÂci:
Japońskie fascynacje...
Koreańska awangarda ...
Akustyczna Marika...
Wszystkie wojny fotor...
Naga prawda o pilotac...

Kapela ze Wsi Warszawa

Kimar Studio

wypady.pl

Subnet Internet (C)2003